Menu

Mama met wat extra’s

Dat verdient een bloemetje...

       

Elana den Hollander (28) is door de zeer zeldzame auto-immuunziekte Schnitzler's syndroom aan bed gekluisterd.  Maar ze is vooral echtgenote en moeder van Liam (2). In de column Mama met wat extra’s schrijft ze over haar ervaringen en ze heeft haar eigen website www.mamae.nl

Het was dan eindelijk zo ver, we kregen de sleutel van ons nieuwe huis. Dus het feest van het verbouwen, inpakken etc. kon gaan beginnen!

 

Al ver van te voren heb ik aan de mensen om ons heen om hulp gevraagd bij de verhuizing. Ik had besloten dit via de mail te doen omdat ik niemand onder druk wilde zetten en zodat iedereen er even rustig over na konden denken. Ik wilde een schema opstellen zodat ik de mensen effectief in kon zetten en dat er niet de ene dag heel veel mensen zouden zijn en de andere dag te weinig.

 

Ik heb helaas geen schema nodig gehad….

 

Er reageerden maar weinig mensen op onze mail. We konden hulp gebruiken van het inpakken tot het uitpakken. Maar ook bij leukere dingen zoals Liam opvangen of een avondje met mij doorbrengen. Het ging dan ook niet om één weekend of één bepaalde dag. Ik heb het er best moeilijk mee gehad dat er bijna niemand reageerde.

 

Natuurlijk mag je nooit aannemen dat iemand je per definitie komt helpen wanneer je het nodig hebt. Toch zit die verwachting en hoop er wel een beetje in. In mijn beleving ben ik altijd goed voor een ander. Als iemand mij vraagt te helpen en het ligt in mijn mogelijkheden zal ik dat altijd doen. Daarnaast vragen wij niet snel om hulp. Dit keer hadden wij het dan ook echt nodig.

Doordat Arjen gewoon moest werken en daarnaast ook de zorg voor mij en Liam had was het erg zwaar voor hem. Ook kon hij niet elke vrije minuut in de verhuizing steken want ik kon in het oude huis niet zomaar alleen zijn. Dit was natuurlijk de hele reden van onze verhuizing. We gingen niet weg omdat we zo graag een mooier huis wilden het was pure noodzaak!

 

Het mooie is dat er ook een keerzijde aan mijn verhaal zit. Want ondanks dat de hulp niet kwam van de mensen waarvan we het gehoopt hadden kwam het wel uit de onverwachte hoeken! Andere mensen boden zich aan waarvan we het niet gedacht hadden. Het mooie daarvan is dat er niemand was uit verplichting, maar geheel uit vrije wil.

 

Zonder deze mensen hadden we het niet gered! Nu zitten we dan in ons nieuwe huis. Hoeraaa!

Het is dan nog lang niet klaar maar wel heerlijk om in te wonen. Daar waar we zolang naar toe hebben geleefd is nu eindelijk werkelijkheid. Meer vrijheid. Zowel voor mij als voor Arjen.

 

Dus hierbij wil ik graag iedereen bedanken die ons zo hard hebben geholpen. Wij waarderen jullie inzet, tijd en hulp! Zodra we helemaal genesteld zijn in ons nieuwe huisje en alles een plekje heeft gevonden gaan we jullie eens lekker verwennen met een heerlijk diner. Dit kan nog wel even op zich laten wachten maar wat in het vat zit verzuurd niet…

 

Elana den Hollander-Hammink