Mamae Mama met wat extra's

Elana den Hollander (28) is door de zeer zeldzame auto-immuunziekte Schnitzler's Syndroom aan bed gekluisterd. Maar ze is vooral echtgenote en moeder van Liam (2). In de column Mama met wat extra’s schrijft ze over haar ervaringen en ze heeft haar eigen website www.mamae.nl

Arjen leerde ik kennen op 20 november 2003. Nu alweer zeven jaar geleden. Ik had pas een appartementje op de campus van de universiteit Twente en studeerde toegepaste psychologie. Arjen woonde daar aangrenzend aan mijn voordeur. Op het moment dat we elkaar leerden kennen had ik net mijn eerste echte ‘aanval’ van mijn ziekte gehad. Ik was toen erg ziek en volledig afhankelijk van derden. Al snel nam Arjen de verzorging op zich. Die had ik vooral op de slechte dagen nog erg hard nodig.

Als je aan het begin van een relatie staat is het altijd even aftasten. Normaal leer je elkaar langzaam aan steeds beter kennen. Dan heb je eerst het ‘date’ stadium ga je een paar keer samen uit etc. Bij ons liep dat toch even anders. Eén maand nadat we elkaar leerde kennen kwam mijn persoonlijk verzorger niet opdagen en heeft Arjen mij geholpen met douchen. Hij deed dit alsof hij al jaren niets anders gewend was. Dit was heel bijzonder.

We hebben elkaar dus in korte tijd erg goed leren kennen. Dit heeft natuurlijk zijn voor en nadelen. Want alles gaat dan in een versneld tempo en de kans dat je dan samen botst is ook groter.

Wanneer je ziek bent en je man ook je verzorger is blijft het best lastig de relatie prettig te houden. De afhankelijkheid maakt het toch anders. Je moet een bepaalde balans vinden waarin er wel een gelijkwaardig relatie ontstaat.

Arjen en ik hebben hier lang aan gewerkt en soms is het nog zoeken. Want het afhankelijk zijn is altijd aanwezig. Zelfs als we ruzie hebben moet ik Arjen toch om hulp vragen. Dit is bijzonder lastig. Maar natuurlijk ook voor Arjen, hij kan niet zomaar weg lopen en roepen: doe het zelf maar even! Hij heeft hierin een altijd aanwezige verantwoordelijkheid.

De keerzijde is dat we wel heel hecht zijn en weten wat we aan elkaar hebben. Wat wij nu al in zeven jaar samen hebben door en meegemaakt doen sommige een heel leven over.

Ik denk dat in elke relatie en zeker wanneer er één van de partners ziek is je hard moet werken aan de communicatie.

Het is belangrijk dat de ‘gezonde’ partner blijft beseffen dat de afhankelijkheid geen keuze is. Daarnaast moet de ‘zieke’ begrijpen dat het helpen geen moeten is. Ik vind het bedanken en dankbaarheid naar elkaar uitspreken erg belangrijk. Het is immers geen vanzelfsprekendheid dat Arjen de hele dag helpt.

Om onze relatie gezond te houden wil ik dat er naast het ziek zijn ook nog leuke dingen zijn. We proberen toch samen de dingen vast te houden waar we plezier aan beleven. Het gebeurt wel eens dat we in de ellende blijven hangen en uit het oog verliezen hoe kostbaar onze relatie is. We vergeten dan te genieten van elkaar. Dit terwijl er zoveel moois is om samen van te genieten!

Elana den Hollander-Hammink

Menu